De Wereld
Wat overblijft wanneer een rijk zijn grenzen niet langer kan verdedigen.
De geschiedenis van Valincoust, verteld door de kronieken die de val van drie eerdere bolwerken overleefden.
De geschiedenis van Valincoust, verteld door de kronieken die de val van drie eerdere bolwerken overleefden.
Valincoust was ooit niet één bolwerk, maar zeven. Verspreid langs wat de kronieken de Rift-linie noemen, hielden zeven afzonderlijke garnizoenen de grens tussen de bewoonde wereld en de plaatsen waar de Rift het dunst is. Vandaag staat er nog één overeind.
De val van de eerste zes bolwerken volgde geen enkel voorspelbaar patroon, wat de kroniekschrijvers van de Orde het meest verontrust. Het eerste bolwerk viel na een belegering van drie maanden — lang genoeg dat de verdedigers hulp hadden kunnen krijgen, als die hulp ooit onderweg was geweest. Het vierde bolwerk viel binnen een enkele nacht, zonder dat er ooit een duidelijke verklaring werd gevonden voor hoe de Wyrms de buitenmuren zo snel doorbraken.
Niemand in de huidige Orde heeft ooit met zekerheid vastgesteld wat de Rift precies is — een scheur tussen werelden, een oude wond die nooit is geheeld, of iets waarvoor de oude taal simpelweg geen woord had. Wat wel bekend is: de Rift wordt zwakker naarmate de verdediging eromheen zwakker wordt, en sterker naarmate meer Wyrms erdoorheen breken. Het is, in de woorden van een kroniekschrijver uit de vroege jaren van de Orde, "een wond die voedt op verwaarlozing."
Elke Warden die zich bij het garnizoen van Valincoust voegt, zweert een van drie eden — niet aan een heerser of een land, maar aan een principe. De Eed van Steen bindt een Warden aan verdediging boven aanval. De Eed van Wind bindt een Warden aan snelheid en verkenning. De Eed van Vuur, de zeldzaamste van de drie, bindt een Warden aan een belofte die de kronieken bewust vaag beschrijven — iets over het aanvaarden van vernietiging als laatste redmiddel.
De kronieken van de laatste jaren tonen een duidelijke trend: minder nieuwe Wardens, meer gecoördineerde aanvallen, en een Rift die volgens de oudste waarnemers merkbaar breder is geworden dan een generatie geleden. Of dit toeval is, verval, of iets doelbewusts, is een vraag die de Orde nog altijd niet heeft beantwoord.
De eerste Wardens vestigen zich langs de Rift-linie, in wat later de zeven bolwerken worden genoemd.
Na een belegering van drie maanden valt het eerste bolwerk — de eerste van zeven.
Een gespecialiseerde tak van de Orde wijdt zich volledig aan wapensmeedkunst tegen Wyrm-pantser.
Binnen een enkele nacht, zonder duidelijke verklaring — het snelste verlies in de geschiedenis van de linie.
Valincoust staat als laatste, met een garnizoen dat kleiner is dan ooit tevoren.